ตารางวิเคราะห์ความแปรผันของค่าฝุ่น PM2.5 แบบเรียลไทม์

ผลการวิเคราะห์ความแปรผันจากฐานข้อมูลสดของสถานี วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ ให้ข้อค้นพบทางฟิสิกส์บรรยากาศดังนี้:

1. การพองตัวของอนุภาคละอองลอย (Hygroscopic Growth): ความชื้นสัมพัทธ์มีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อค่าฝุ่น PM2.5 อย่างมีนัยสำคัญสูงมาก (Spearman ρ ในระดับสูง) เมื่อความชื้นสัมพัทธ์เกิน 90-95% ไอน้ำในบรรยากาศจะควบแน่นรอบนิวเคลียสของอนุภาค ส่งผลให้เซนเซอร์ตรวจวัดฝุ่นแบบกระเจิงแสง (Light Scattering) ตรวจวัดการกระเจิงของแสงได้เข้มข้นขึ้น
2. ปรากฏการณ์อุณหภูมิผกผันและการกดทับของชั้นบรรยากาศ (Temperature Inversion & Boundary Layer): ในช่วงกลางคืนและเช้ามืด (00:00 - 06:00 น.) ผิวพื้นดินคลายความร้อนอย่างรวดเร็วเกิดชั้น Inversion กดทับให้อนุภาคฝุ่นและไอน้ำไม่สามารถลอยตัวขึ้นสู่บรรยากาศระดับสูงได้ ทำให้ค่าเฉลี่ยฝุ่นในช่วงนี้สูงที่สุดของวัน ในขณะที่ช่วงบ่ายอากาศยกตัวระบายฝุ่นได้ดีกว่า
3. การปรับผลกระทบของตัวแปรกวน (Confounder Adjustment): เมื่อควบคุมตัวแปรความชื้นด้วยการถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression) จะพบว่าอุณหภูมิส่งผลเชิงบวกต่อค่าฝุ่นอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งช่วยขจัดปรากฏการณ์ความสัมพันธ์ลวง (Simpson's Paradox) ที่เกิดจากการที่อุณหภูมิต่ำมักเกิดขึ้นคู่กับความชื้นสูงในธรรมชาติ